HISMIM DEĞİL, BU YAKINLIĞI NEYLE AÇIKLAMALI ?

Çoğu kez, yağmurları alkış, alkışları yağmur olarak algılarız. Birden boşanır bir alan açmak için her ikisi de. Coşkuyla gelirler,ama beklemedik bir anda değil. Yağmurdan önce gök kapanır bir söz,bir hal ve tavır kendini kapattığı anda patlar alkış. Bekleriz yağmuru alkışı bekleriz.Yinede içimizde bir his: gelmeyebilir Bilmeyiz yağmurdan ve alkıştan önce başa gelecek olan nedir.Ya bu ikisi gelmez de; gelirse o bilmediğimiz!..Yağmur ve alkış insanlara yalnızca geldikleri için değil yerlerine başka bir şey gelmediği için iyi gelir.Her inen yağmur alkışlar birini desek yalan olmaz söylenebilir alkışında insanlar için can suyu yerine geçtiği,lakin yine de bir başka şey var-alkış bağlantısını kuran: O kanat sesleri hem yağmurun ve hem alkışın arasından duyulan. Bütün sesler içinden ayırdedilir dallara,yollara düşen damlaların tıpırtısından çarpışan iki elin şakırtısından ayırdedilir meleklerin kanat hışırtıları. Ve melekler nedense insanlara sanki değecekmiş gibi yaklaşır yağmur ve alkış sırasında. Anlaşılmaz bu yakınlık insanla melek arasında biri balçık, biri nur, biri adları bilir biri aldığı buyruğu şaşmaksızın yerine getirir insan savaşır sonuna kadar yine de kılıç meleğin elindedir. *

*İsmet Özel*--
Bir hevesin değil, uygarlığın işçisiyiz.